Laatste dagje Schotland

 

Voor vandaag is veel wind en veel regen voorspeld dus we hadden gisteren al bedacht een dagje in Port Ellen te blijven. Als we wakker worden regent het en waait het dus we draaien ons nog maar even om. Dit doet de verkoudheid ook goed, wat extra rust. Als we op staan is het droog en is de wind ook wat afgenomen.

De zon komt er zelfs bij en we gaan maar eens wat verder rond lopen in Port Ellen. Het klinkt als heel wat maar dat valt dus wel mee. Het is wel de poort naar het eiland Islay, eiland van de whisky. De Ferry legt ook een paar keer per dag aan met vakantiegangers vanuit Oban.

We genieten in de kuip van deze dag met onverwacht veel zon. Er komen nog 2 marine schepen smiddags binnen die aanleggen. Er is van alles te zien. De haven ligt nog steeds redelijk vol omdat de groep Fransen ook zijn blijven liggen. We hebben nog wat Schotse ponden die we in engeland niet kunnen uitgeven dus we gaan uit eten in het hotel aan de haven.

Als we het weerbericht van morgen bekijken wordt ik niet zo vrolijk. Er wordt weer veel wind voorspeld. Nu is de oversteek naar noord ierland niet zo groot maar toch. Ik ben eigenlijk wel toe aan wat stabiel en wat warmer weer. We spreken af dat we in principe om 11:00 uur morgen ivm de stroming vertrekken of we moeten het morgenvroeg toch niet zien zitten.

Naar Port Ellen op Islay

 

Het was heerlijk rustig in de baai aan de mooring. We hebben heel goed geslapen. We gaan om 8 uur onderweg om zoveel mogelijk stroom mee te hebben naar Port Ellen. Eerst op de motor er staat geen wind. Als we een uurtje varen komen we in de zeemist terecht. De radar aan, eerst is het nog een 200 meter zicht dan af en toe een 100 meter totdat we zelfs maar 50 meter zicht hebben. We zitten we in het zonnetje, heel vreemd, dichte mist en dan toch de zon in je gezicht. De wind is er ook nog steeds niet.

Wel een hele kleine wereld zo!

Als rond de middag de mist optrekt komt er ook wind. John zet de gennaker maar de wind trekt al te snel aan dus deze moet er snel weer af. Dan trekt de wind nog verder aan we gaan ruim 8 knopen de goede kant op. Nu gaan we ineens heel snel op Port Ellen af. Er komen ook steeds meer zeilboten om ons heen varen. Port Ellen is geliefd lijkt het.

Voor de ingang naar Port Ellen trekt de wind flink aan en moeten we in de baai de zeilen er af halen buiten de baai staan te veel golven. Dan varen we de haveningang in. De kaart op de kaartplotter klopt totaal niet. Waar we volgens de boeien moeten varen is het groen (dus zou het droog moeten zijn nu omdat het laag water is). We volgen toch de boeien maar. Met hulp op de steiger komen we veilig in een ligplaats. De wind staat er flink dwars op. Meer wind dan er was voorspeld.

Langzaam stroomt de haven vol met de boten die we eerder buiten zagen. Er is een hele groep fransen onderweg en komen allen naar de haven. Port Ellen valt op zich wat tegen. In de boeken staat een marina maar er zijn 2 pontons en dat is het eigenlijk wel. In het dorp zit nog de mogelijkheid om te douchen maar dit ziet er niet zo uit en is ook nog duur. Het plaatsje op zich is wel een lief klein dorpje.

Hieper de piep hoera

 

Vandaag 5 juli is de schipper jarig. Gisteren een taartje gehaald die we vandaag lekker gaan opeten.

De wekker stond te vroeg we willen om 9 uur weg echter als we ontbijt aan het maken zijn zien we dat we niet om 8 uur maar om 7 uur zijn opgestaan. Nou ja, nu zijn we toch wakker. Er ligt wat water onder de motor. Gisteren heeft John gekeken waar dit vandaan komt. Dit is de waterpomp die wat sprietst. Omdat we nu toch wat extra tijd hebben plaatst john een nieuwe impeller. Kijken of dat wat oplost.

Dan gaan we om 9 uur varen. De zon schijnt maar het is nog fris dus goed aangekleed. Verkoudheid is nog flink aanwezig. De neusdruppels helpen wel. We kunnen vandaag zeilen. Met de stroom goed mee gaan we snel vooruit. We gaan via de sound of Jura en komen langs de de Coryvreckan. Dit is een stuk met flink wat Eddies en overfalls.

Hier moet je stroom mee hebben want er stond vandaag wel een knoop of 6 stroom. Om ons heen kolkt het water alle kanten op. John start op een bepaald moment de motor om met de waterkolken beter te kunnen sturen. Het is raar water, het gaat alle kanten op. Er is gelukkig ook niet heel veel wind dus dit stuk is goed te doen.

Dan buigen we af tussen de eilandjes om richting Crinan te varen. Daar willen we voor anker.Inmiddels is het weer gaan regenen en vinden we het ook wel weer genoeg voor vandaag. We zoeken een mooring in de baai voor de ingang naar het Crinan Channal. Als de zon er weer bijkomt roeien we naar de kant om bij de sluis en het kanaal te gaan kijken. Het is allemaal erg pitoresk en heel smal aan dit deel van het kanaal. Wel weer heel mooi qua natuur.

s’avonds na het eten heerlijk aan de koffie met het gekochte apple pie gebak en een borrel op de jarige.

Met de watertaxi naar Oban

 

De verkoudheid heeft toegeslagen. De vochtigheid in Schotland is niet zo goed voor de luchtwegen. We gaan op zoek naar de wasmachine dit kan hier prima. De was is met een muntje in 40 minuten gedaan en daarna voor 2 pond 40 minuten de was in een grote droger die het nu eens ook echt droog maakt.

We gaan in de middag met de watertaxi,waar je vanuit de marina gratis gebruik van kan maken, naar het centrum van Oban. Elk uur vaart deze heen en weer vanaf de steiger. Als je aan een mooring ligt kan je daar ook op gehaald en teruggebracht worden.

In Oban eerst even langs de drogist voor neusspray om weer wat lucht te krijgen. Er zit een watersport winkel die we natuurlijk ook een bezoekje brengen. Het is best een leuke plaats. We hoorden hier verschillende berichten over maar wij vermaken ons prima. Bij een grote Tesco nog wat boodschappen gehaald. Waarschijnlijk komen we weer een tijdje geen winkels tegen.

Als we net te laat zijn uitgekeken voor de watertaxi terug en 3 kwartier op de volgende moeten wachten drinken we een koffie met uitzicht op de haven. Ineens is het wel heel druk bij de opstapplaats van de watertaxi. De stuurvrouw van de watertaxi beloofd gelijk weer terug te komen, ze mag maar 12 mensen per keer meenemen en we staan er wel met een stuk of 30 te wachten. Bij de 2e tour zijn wij nog net aan de beurt om mee te mogen.

Als de zon er weer is bij gekomen maken we na het eten nog een wandeling dwars over het eiland. Breed is het eiland niet wel lang. Aan de andere kant hebben we een mooi uitzicht over het water en de schotse bergen aan de overzijde op Mull.

De rubberboot wil alleen verder

 

De zon schijnt volop als we opstaan. Voor vannacht en morgen wordt veel wind en onweer en regen voorspeld. We kiezen er daarom voor om niet buitenom Mull verder te gaan maar terug en dan naar Oban te gaan. Dan zijn er voor de komende week nog keuzes genoeg om verder naar het zuiden af te zakken in beschut water als het weer onbestendig blijft.

Er is wind alleen we pal tegen dus dat wordt kruizend de sound of mull door. We gaan op tijd onderweg. Het is 15 mijl maar kruizend dan meer en we weten niet of er tussen de bergen ook nog voldoende wind zal staan. Als we beginnen staat er 4bft met in de vlagen een goede 5 bft dus met een rif in het grootzeil maken we de slagen over het water. Na een tijdje neemt de wind wat vlagerig toe dus ook in de fok een rifje.

Als we halverwege zijn kan de fok weer volledig uitgerold en denken we lekker onderweg te zijn totdat john constateerd dat de rubberboot niet meer achter de boot hangt, Deze is op onverklaarbaren wijze losgeraakt en we zien hem nog net als een stipje in de verte dobberen. De stroom staat onze kant op dus we keren om en op het grootzeil varen we zsm terug. Als we in de buurt komen van de rubberboot starten we de motor en doen een MOB (man overboord ) manoevre. Nog best lastig en met de pikhaak de boot aanhaken was ook nog niet zo eenvoudig maar we krijgen hem te pakken en maken hem weer stevig vast. Nu nog beter als eerst. pfffff, die hebben we weer gered.

We gaan weer verder onder zeil, de wind is wat afgenomen dus ook het rif uit het grootzeil. Aan het eind van de sound of mull nog even oppassen voor wat ondiepten en eilandjes in de monding en ook nog wat ferry;s die hier voorbij komen stomen. We gaan langs de Lady rock door de Tide ribs, hier staat flink wat stroom inmiddels maar de wind is volledig weg dus op de motor komen we daar goed doorheen. We varen de baai van Oban binnen en zoeken een plekje in de marina. Met de verwachte wind is dat rustiger slapen denken we.

Chocola en Wiskey proeven

 

We gaan bij de chocolaterie wat lekkers voor bij de koffie halen. Vandaag hebben we een klein beetje feest. Op de terug weg zien we een bekende, Stephen vd Karana die niet via het kanaal maar via de Orkneys is gegaan en dus ook al hier is gearriveerd, we zijn verbaasd dat hij al hier is.We drinken bij hem aan boord een kop koffie en trakteren op chocola, erg lekker. mmmm.

Smiddags bezoeken we de wiskey distileerderij van Tobermorey. Aansluitend aan de rondleiding mogen we wiskey proeven. John heeft iets meer betaald en mag er 2 proeven en ik hou het er maar bij 1. Na een slok smaakt het best en sinds vanmorgen ben ik snip verkouden dus dat brand de keel wel lekker schoon, maar echt lekker nee. zowel de single malt als de single malt peated vinden we niet echt lekker. We slaan dus ook maar geen fles in. Wel leuk om te zien hoe  het hele proces werkt.

voor de ingang van de baai ligt een groot cruiseschip. De hele dag worden mensen van en naar het schip gebracht om Tobermorey te bezoeken.

Vandaag is het wat minder mooi weer, wel warm maar af toe valt er wat drizzle. We gaan terug naar de boot en eten aan boord, s’avonds drinken we met Karina en Gerard koffie met chocola.

Een klein stukje naar het noordwesten

 

We gaan met de zon en geen wind op weg naar de Sound of Mull. Tussen een paar eilandjes varen we door en spotten een heleboel zeehonden die lui liggen te zijn op de rotsen.

We varen de Sound of Mull op met nog een beetje tegenstroom. Even oppassen voor de RoRo die oversteekt verder is het genieten van de schotse omgeving in de zon. Als we een half uur voor de ingang van de Tobermorey bay zijn krijgen we wind, op het voorzeil zeilen we het laatste stuk. hebben we toch nog het idee dat we met een zeilboot onderweg zijn.

Als we de baai invaren komt ons een mooi kleurenpalet tegemoet. De huisjes zijn in allerlei kleuren geschilderd. In de pilot staat dat de visitors moorings blauw zijn met een gele Y. We kiezen een mooring uit en maken deze vast aan de boot. Deze kosten nog 16 pond om aan te mogen liggen.

Inmiddels is de temperatuur ook opgelopen en genieten we van deze mooie baai. Met de rubberboot gaan we naar de kant om het plaatsje te bekijken. Het is er wel toeristiscvh maar nog steeds knus. Alles speelt zich wel rondom de haven af. Er is een chocolaterie die erg lekkere chocola schijnt te verkopen maar deze is helaas al gesloten. We doen inkopen bij de coop en gaan uit eten bij het steakhouse.