Lissabon

We hebben Lissabon bezocht door ons anderhalf uur in een tuktuk te laten rondrijden. Dit was erg leuk en onze gids probeerde in zijn beste engels te vertellen over de diverse plekken die we bezochten.
We hebben de wijk alfama  bezocht waar ook het fado museum zit en in de cafe's fado muziek te horen is. Vanaf de hoogste plek van lissabon hebben we een mooi uitzicht over de stad en de rivier de Tejo.

We lopen terug door de wijk Baixa waar er flinke hoogteverschillen zijn. Hier rijdt ook 1 van de kabeltreintjes die je de hoogteverschillen in Lissabon makkelijk laat overbruggen.

De volgende dag zijn we verder de rivier op gevaren om in de marina te gaan liggen parque de nascoe, hier heeft in 1998 de wereld expo plaatsgevonden. Er zitten 2 sluizen voor maar deze staan open. Hierdoor staat er wel een sterke stroming voor langs. We worden door  1 van de havenmeesters in een rubberboot opgevangen die ons aangeeft hoe het makkelijkst binnen te varen. Op de steiger worden we door 3 man sterk ontvangen. Dit is wel wat anders dan in de vorige haven. We bezoeken het oceanium. Dit is een verrassend aquarium waar een centraal bassin is met daarom heen 4 bassins waar je doorheen naar het grote bassin kan kijken. Dit geeft de illusie dat alle dieren bij elkaar zwemmen en het 1 grote oceaan is. Er zijn haaien, pinquins, een zeeotter, een maanvis, ja die we in frankrijk in het wild hebben zien zwemmen en nog veel meer. Erg mooi en zeker het bezoeken waard.

We varen na 2 nachten in de marina te zijn gebleven de rivier weer af. Op de fok af en toe vlagen 6 bft en dan weer bijna geen wind. Een beetje onrustig varen. Bij de monding van de rivier zien we nog de Volvo ocean race boten Akzo Nobel en de Brunel varen, helaas net te ver weg om foto's van te maken. We zeilen naar Cascais terug om daar te wachten op gunstige wind om naar het zuiden verder te gaan.
We liggen wederom met een aantal Nederlanders hier voor anker oa de Amuse en de Dina Helena. Yvet en Thijn komen s avonds gezellig op de koffie, we hebben hen in A Caruna eerder ontmoet.
De volgende morgen drinken we bij de Dina Helena gezellig koffie met cake en slagroom, een heerlijk zondag ochtend momentje ook ontmoeten we Willie die met zijn vrouw Ria onderweg zijn naar het caribisch gebied. Bij hen aan boord drinken we eind van de middag nog een kop koffie en laten we het ijsje waarnaar we op weg waren voor wat het is. De wind trekt weer flink aan als we terug naar de boot varen.

Precies 3 maanden onderweg

Vandaag zijn we precies 3 maanden onderweg. We noemen het soms nog vakantie maar doordat we vanuit Nederland de berichten over werk, school etc krijgen beginnen we te beseffen dat we het wel heel luxe hebben en nog niet terug hoeven.

We zijn in Nazaré een paar dagen gebleven omdat er veel wind en swell op zee stond. We doen een paar uur strand. John vult de dieseltank mbv de jerrycan en ik doe een handwasje. Je schijnt iemand de was te kunnen laten doen maar er komt binnenkort vast een wasmachine op ons pad in een haven. We bezoeken de bovenstad met het treintje. Nazaré is op de boulevard erg toeristisch maar er achter is er niet zoveel onderhoud gepleegd. Boven in de stad is in het fort een tentoonstelling ingericht over de canyon die voor de haven onder water ligt en er in de wintermaanden voor de hoogste golven van de wereld zorgt.

 

Bron: Wikipedia

The Nazaré Canyon is an undersea canyon just off the coast of Nazaré (Portugal), in the Eastern Atlantic Ocean. It has a maximum depth of at least 5,000 metres (16,000 ft) and is about 230 kilometres (140 mi) long.^[1]
The canyon is being studied as part of the EU HERMES project using a remotely operated vehicle. The project is investigating the specialised canyon ecosystems, sediment transport and deposition, and the way in which the canyon influences and is affected by local ocean circulation.^[


Na dit natuurfenomeen gaan we verder op weg naar het zuiden. We bezoeken Peniche. Er wordt gezegd dat de haven geen must is. Dat klopt wel. Smiddags en begin avond varen de bootjes met toeristen naar de eilanden voor de kust en de volgende ochtend worden we vroeg gewekt door de vissers die naar buiten varen. Een erg onrustige haven dus.
We doen boodschappen bij de supermarkt en bezoeken de burcht aan het begin van de haven.

We gaan de volgende ochtend dan ook snel verder naar Caiscas. Het grootste deel op de motor als we bij de kaap komen trekt de wind aan en kunnen we zeilen alleen nu trekt deze tot ruim 30 knopen dus snel een rif in het grootzeil en de fok een stuk ingedraaid. We komen goed om de kaap waarna de wind weer snel afneemt naar een lekker zeilwindje. We zijn nu snel in de ankerbaai.
We zien hier ook de Maximo en de Vagebond weer die ook voor anker liggen.
De Nimrod en de Dina Helena komen later ook nog aan en zo liggen er in  de baai weer een aantal Nederlanders.

De volgende ochtend de rubberboot opgeblazen en naar de kant. Cascais is een leuk stadje. Met veel opgeknapte straatjes en er zit een Jumbo waar we uiteraard weer boodschappen doen. Dit blijft een terugkomend ritueel vooral het brood en drinken moet vaak aangevuld worden. We kopen ook wat vlees om vanavond te bbq-en. Dat is al weer een tijdje geleden.
Als we langs een kapper lopen gaat Monique toch maar eens vragen wat het kost om de haarbos een beetje uit te dunnen. Dit valt mee en ze kan gelijk plaatsnemen in de kappersstoel. Het valt niet mee om de bos in te dammen. Bij het afrekenen doe ik er dan ook maar een fooi bij om de schaar weer te kunnen slijpen.
We kunnen er in ieder geval weer even tegen.

Het tweede ankernachtje was een stuk onrustiger in de baai door de swell en de wind die er stond de hele nacht. We ruimen de boel op en vertrekken naar de rivier Tejo om een haven in Lissabon op te zoeken.
We proberen het in doca de alcantera, De havenmeester is niet echt vriendelijk en eigenlijk zijn ze vol maar als we zeggen hoeveel nachten we precies willen blijven kan het. 2 nachten besluiten we. Pff alle papieren weer laten zien en een heel formulier invullen en nee de paspoorten mogen niet gekopieerd.
We gaan op de fiets langs de rivier terug en bekijken de gebouwen van dichtbij waar we al langs zijn gevaren vanmorgen.

Bijzondere plekjes langs de Portugese kust

We zijn met de fiets naar Porto gegaan. Bij de office van de haven in Leixoes hadden ze geen kaartje maar het moest makkelijk zijn, de brug over dan ben je er. Mmmm, op een gegeven moment maar googlemaps opgestart, geen borden en de fietspaden zaten soms links dan rechts van de weg. De richting die we op moesten was wel duidelijk dat was zuid omdat daar de rivier Douro ligt maar waar we ook heen fietsten heuvel op en af, dan stopte het fietspad plots we zagen geen rivier. Uiteindelijk kwamen we toch in Porto zelf aan en bleken we zelfs alweer tever gefietst. Hier stonden in ieder geval een paar bordjes met wat leek te verwijzen naar de gebouwen in Porto die we wilden gaan zien. Ja hoor, we hebben het gevonden. Bij navragen vinden we ook het Tourist informatie centrum waar we onze navigatie op hadden ingesteld. Met een kaartje in de hand gaat het toch een stuk handiger. We bekijkend diverse gebouwen en kopen uiteraard port. Het station is mooi van binnen met afbeeldingen op tegeltjes. We bezoeken de Cathedraal en fietsen eerst bovenlangs op de brug ontworpen door Eifel om daarna, na langs de waterkant te hebben gezeten om te kijken naar alle bedrijvigheid, via de onderzijde terug te fietsen naar het wijk Ribeira.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit is een bijzonder gebied wat het oude Porto is. We strijken neer op een terrasje voor een broodje. Met de kaart erbij vinden we onze weg terug langs de rivier en het strand. Bij Leixoes komen we nog door de oude visserswijk waar buiten wordt gebarbequed en je een visje kan eten.

We gaan terug aan boord om bij te komen van een dagje Porto.

 

We kiezen er voor om in stappen van ongeveer 30 mijl naar Lissabon te varen. De eerste stop is dan de Ria Aveiro. Een beetje lastige invaart staat er in de reeds maar wat is lastig. Dat is toch wel iets waar we steeds aanlopen. Wat is sterke Swell? Er is weinig wind voorspeld dus we wagen het erop dat de aanloop wel gaat lukken. Uiteraard hebben we geprobeerd extra informatie in te winnen maar er neemt niemand op als we de havenmeester van Leixoes laten bellen. Als we uit de haven zijn staat er toch wat wind dus we kunnen heerlijk zeilen. Af en toe valt deze wat weg maar bijna de hele tocht kan toch onder zeil. We lopen de ingang aan die een beetje doet denken aan Inverness met de eddy’s en raar water met de stroomwervelingen. Het is 2 uur voor hoogwater als we binnen varen dus wel stroom mee. Eerst gaan we in de baai voor anker. Het is wat krap en de ferry vaart ook nog langs, uhh in de reeds staat dat je niet aan de wal mag. Als we het anker hebben laten zakken begint een bassgitarist te oefenen en het klinkt al best hard. We kijken elkaar aan, hebben wij dat weer. Als we om ons heen kijken lijkt het op de kant een militair terrein. Hebben we zin in deze muziek zo luid. Dat zal vanavond vast nog luider worden. We kijken nogmaals in de Reeds en op de kaartplotter, er zou hier ook ergens een marina moeten zijn.

We vinden hem niet maar ik zie op de kaartplotter wel de ais van het nederlandse zeilschip de Dina Helena. Ook vertrekt er een spanjaard met AIS van de ankerplek de lagune in. We wagen het erop en gaan die kant op. Anker op en met de stroom mee de rivier op. De tonnen volgend slingeren richting Aveiro. We vinden de steiger en worden vriendelijk opgevangen door 2 mannen die onze lijnen aanpakken. Henk en Marja komen naar ons toe daar gaan we savonds gezellig aan boord borrelen.

 

 

De volgende dag, het is zondag, blijkt Aveiro een plaatsje te zijn dat probeert de toeristen te vermaken met namaak gondels door betonnen grachtjes. Het plaatsje straalt niet zoveel uit. Er is een brocante markt wat nog wat levendigheid geeft op deze zondag. Wij zijn er snel uitgekeken en gaan aan boord een beetje prutsen. Wasje doen en verder niet zoveel.

 

 

 

 

Het is hier echt heel rustig. Vroeger zat er in de lagune zoutwinnings bedden maar die zijn op een paar na niet meer in gebruik. Het is hier allemaal een beetje vervallen uit.

Al met al vonden we het toch een bijzonder plekje om te zijn geweest, onverwacht aan de rand van de atlantische oceaan.

 

 

 

 

De volgende dag gaan we door naar Fiquera do Foz. De dag begint grijs en weinig wind maar als we goed de rivier af zijn gevaren met tij mee kunnen we zeilen. Voor de ingang van Figuera de Foz ligt het vol met visstokken. We moeten goed uitkijken als we de zeilen opruimen. De marina is wat onlogisch ingedeeld en ook niet erg goedkoop. We vinden een chinees als we door het plaatsje lopen en besluiten daar te gaan eten. Het smaakt heerlijk.

 

Als we de volgende dag weer verder willen naar Nazaré regent het dus de zeilpakken weer aan. Helaas wordt het vandaag wel een motortochtje. onderweg worden we vergezeld door een hele groep dolfijnen die we nu wel op de film en op de foto weten vast te leggen. Ze zwemmen dan ook een hele tijd met ons mee.

 

Naar Portugal

Na de stad Vigo verlaten te hebben ankeren we nogmaals bij het begin van de Ria bij Praia de Barra.
Je ligt hier redelijk rustig mbt de golven zeker als de wind uit het noorden waait. Overdag is het wel erg druk met alle dagjes mensen met een boot, groot en klein. Als de wind smiddags aantrekt en de bemanning van een kleine speedboot het anker niet goed heeft vastzitten dreigt deze tegen de Maximo aan te drijven. John gaat Eric helpen om samen de boot opnieuw vast te leggen, de bemanning is namelijk ergens op het strand in ieder geval niet bij de boot. Na de derde keer dat de boot op drift raakt en dreigt schade te veroorzaken gaan Eric en John alleen de boot afhouden en blijkt de bemanning zich van geen kwaad bewust en snappen ook niet wat het probleem is. Gelukkig is er geen schade ontstaan. Inmiddels breekt de avond alweer aan en gaan alle dagjes mensen naar huis en wordt het weer rustiger in de baai.

We besluiten om nog naar Baiona te gaan voor we naar Portugal verder gaan. We zeilen, nou ja dobberen, naar de baai van Baiona. Onderweg zien we een aantal dolfijnen. Ze zijn weer snel weg dus op de foto of film vastleggen lukt wederom niet. We gaan hier in de haven liggen om weer even de benen te kunnen strekken en de volgende ochtend makkelijk boodschappen te kunnen doen.
De marina valt flink tegen. De steigers zijn erg vies en kraken aan alle kanten. Ook hier kunnen de spanjaarden geen engels. Na de papieren te hebben ingevuld, we raken er zo langzaam aan gewend, gaan we het fort bekijken en het plaatsje. Ook hier is een historisch centrum. Het is er wel flink toeristisch, allerlie souvenier winkeltjes.

Deze huisjes hebben we overal in Spanje gezien. 

Ze schijnen voor het bewaren van voedsel te zijn . Deze is niet helemaal authentiek omdat er houten latten inzitten ipv dat er ook stenen vlakjes zijn die de muizen etc. tegen moeten houden.

Na nog een ankerdagje in de baai van Biona zijn we onderweg gegaan naar Portugal. Smorgens begint met mist daarom gaan we pas om half elf varen. De baai uit op de motor daarna kunnen we zeilen. Als de wind weer wegvalt een stukje de motor bij. Het laatste uur kunnen we weer zeilen en trekt bij het aanlopen van de haven en binnen de pier de wind flink aan naar ruim 30 knopen. Het laten zakken in de smalle ingang van de haven van Viana do Castelo is nog even hard werken maar lukt. Voor de marina zit een loopbrug die openstaat en wij pas laat in de gaten krijgen dat de havenmeester druk zwaaiend wil dat we doorvaren. We worden geholpen bij het aanleggen en vriendelijk welkom geheten in Portugal.

We doeken het zeil netter op en ruimen op om ons daarna te melden in het havenkantoor. 

De volgende dag bezoeken we het plaatsje, er is vanmiddag ook weer veel wind voorspeld. Het is een historisch stadje met gezellige versiering in de straten.

Boven op de berg staat de basiliek van Santa Lucia die wilde we ook nog bezoeken en is een gebouw gebouwd in begin 20e eeuw naar voorbeeld van de Sacre Coeur in Parijs. Het is alleen erg warm en de berg is wel erg hoog. We bekijken hem dus maar van een afstandje.

De haven ligt voor de pont du Eifel die ontworpen is door Dhr Eifel, ja die van de Eifeltoren in Parijs.

Bovenop rijden de auto's en onderin de brug komt de trein voorbij. In de haven heb je niet veel last van de brug muv als de trein toetert.

We vervolgen onze tocht naar Leixoes, voor Porto om de komende dagen Porto te bekijken. Vanaf 26 augustus is hier het wereldkampioenschap 49er. Het is dus druk op de kant met boten en veel sportieve jongelui.

Wifi en het bereik van internet was in de Ria's van Spanje niet best. We gaan zien hoe dit in Portugal gaat.

Natuur en een klein beetje cultuur in de Ria’s

We zeilen van Ria de Aurousa naar Ria de Aldun. Dit is de kleinste Ria van de Ria Baixas. Tussen het eiland Ons en het vaste land trekt de wind flink aan. Het rif in het grootzeil hebben we niet voor niets gezet. We zoeken de Win2win op in de Ria de Aldun en gaan samen voor anker voor het strand van areabrava. De locals gaan tegen de avond weg en de badgasten op het strand gaan ook naar huis, camping of hotel zodat we met 2 boten achter blijven voor het strand. De wind komt nog uit het noorden dus het hobbelt wel wat achter het anker, toch slapen we prima. De volgende ochtend schijnt de zon volop en komt de bemanning van de Win2win bij ons aan boord een kop koffie drinken. De eerste ankeraars komen ook weer aan en ook het strand begint al weer aardig vol te lopen. Met de bijboot gaan we naar het strand maar zwemmen blijft een dingetje. De water temperatuur is echt nog niet veel. Pootje baden koelt al wel af, John gaat nog wel even kopje onder. Verder gaan we aan boord met de voetjes in het water. S-avonds gaan we op het strand zitten met een kop koffie. Bij het landen op het strand en weer wegvaren wel even goed oppassen. De golven in de branding doen hun best om je nat te spatten.

We gaan ook nog een nachtje de Ria de Pontevedra verder op om achter het eiland Tomba voor anker te gaan. Dit is nu tot natuurgebied verheven maar was eerder van de Marine. Zij komen eind van de dag ook nog even een kijkje nemen. Om ons heen liggen speedboten en spaanse zeilboten voor anker die wederom bij zonsondergang allen zijn verdwenen. De rondvaartboot met veel muziek vaart geregeld tussen de geankerde boten door en als op een speedboot gedanst wordt op de muziek draait de rondvaart boot een rondje om hen heen. We aanschouwen dit met verbazing. Dit was toch als natuurgebied aangemerkt en daarbij is verzocht geen herrie te maken en voor de natuur in acht te nemen??

De Thalassa ligt hier ook voor anker. We zijn uitgenodigd om savonds een kop koffie aan boord te komen drinken. Als we gezellig de ervaringen delen trekt de wind toch verder aan dan voorspeld. Na de koffie en nog een drankje is het dan ook een hele kunst om weer veilig in de rubberboot te stappen met de deining. Maar het lukt ons droog over te komen. Het roeien lukt ook want we hebben gelukkig wel wind mee.

Er is een Regatta op de Ria’s aan de gang, gisteravond kwamen wel 50 schepen achter ons langs om naar Combarro te varen en als we smorgens de Ria verlaten komen zij achter ons aan om naar het noorden af te buigen. Met weinig wind dobberen en klotsen we langs Cies de Ria Vigo in.

We gaan voor anker bij Praia de Barra. Het is weekend dus best druk. We gaan voor de rotswand liggen. Prachtige natuur. Als de meesten ankeraars savonds zijn verdwenen schuiven wij een stuk op richting strand.

15 augustus is een feestdag in Spanje, volgens ons hebben ze elke dag feest want kermissen, muziek en vuurwerk zien we bijna dagelijks. We kiezen ervoor om bij Moana in de marina te gaan liggen na een aantal dagen achter het anker te hebben gelegen. Hier maken we het schip weer een beetje zoet en schoon. Doen een wasje en hopen op 16 augustus met de pont naar Vigo te gaan om deze stad te bekijken. Moana is een klein plaatsje met een flink strand en een lange boulevard.

Helaas met een aantal andere wachtende blijkt ook vandaag de pont niet uit te varen. We besluiten om naar Cangas te vertrekken. Volgens andere bloggers kan je hier je gastanks laten vullen. We gaan voor anker en komen de Maximo en de Vagebond weer tegen. 

De gasfles hebben we gevuld gekregen in Cangas, wel wat duurder dan in nederland maar we zijn er weer blij mee.

We besluiten om zelf naar Vigo te varen en daar in de marina liggen om de stad te bezoeken. Iedereen benoemd de hoge prijs van de haven maar als je Dieppe of Falmouth hebt bezocht dan valt dit reuze mee en je ligt in de stad.

We bezoeken  de parque de castuelos, prachtig park met uitzicht over de stad en de Ria. We komen hier na een wandeling door de oude stad. Flinke gebouwen uit de renaicance tijd. Vigo heeft een warm hard. Aan de boulevard bij de haven is een heel nieuw winkelcentrum gebouwd met een media markt. Dit is een flink contrast. Helaas is dit ook te zeg maar. Er lopen wel mensen maar je ziet eigenlijk niemand in de winkels zelf het is over de top en past niet bij de rest van de stad. Er hangen ook panfletten dat de haven wordt opgeknapt. We hopen dat het wel een karakter houdt en niet alleen maar voor de elite wordt.

We eten bij het restaurant op de haven. Erg gezellig en lekker. Vooral de cheesecake, home made, is om te smullen.

We blijven nog even op deze ria om komende week richting Portugal te vertrekken.

Op Pelgrimstocht

Van Muros zijn we naar de volgende ria "Ria Aurosa"gezeild. We zijn via een het Canal de Sagres. Dit stond in een verhaal over de Ria's zeilen 2007 als mogelijkheid. Wel de kaart goed volgen en als je scandinavie kent dan kan dit ook. We hadden gisteravond onze bedenkingen omdat er nog swell zou staan en ook best wat wind is voorspeld maar John ziet een schip op de motor onze kant op komen tegen de wind in die niet al te veel schommelt. De kaartplotter raadplegend zien we ook mogelijkheden om nog stuurboord uit te gaan als de golven er toch te groot zijn. We zeilen ruime wind het kanaal in tussen de rotsen door. Goed de kaart op de plotter volgend. Het gaat prima, wel trekt de wind verder aan dus uiteindelijk gaan we het laatste stukje van het kanaal onder zeil met ruim 8 knopen door. Na het kanaal toch even een rif in het grootzeil gezet om daarna met soms 30 knopen wind op de meter aan de wind naar de baai van Ribeira. Hier zien we de Elisabeth en de Win2Win liggen, ook Nederlanders. Na ons komen de nog de De Liefde, Maximo en de Vagebond naar deze baai. Het wordt een gezellige boel. We maken kennis met de bemanning van de Elisabeth die we hier na de vertrekkersdag in het najaar  voor het eerst ontmoeten.

Als de wind snachts flink is blijven doorstaan besluiten we de volgende dag verder de ria in te varen naar een meer beschutte plek. Er staan flinke golven waar we op de motor tegenin varen. Een paar keer slaat de rubberboot om die we slepen. Als we langs de haven van Cabo Cruz varen zien we dat hier ook een Marina zit. We besluiten om te kijken of het wat is. Er liggen nieuwe drijvende steigers en we mogen van de havenmeester Pablo aan de langs steiger gaan liggen.
De zon doet flink zijn best, we besteden de middag, het is zondag en dus heel rustig, met een korte wandeling en heerlijk aan het strand zitten. Af en toe even met de voetjes in het water en de wind  flink door de haren heen.

Het waait de volgende dag nog steeds flink. We besluiten de fietsen te pakken en de omgeving te gaan verkennen. Er zitten hier wel 2 watersport winkels. Niet heel uitgebreid maar toch al meer dan we tot nu toe gezien hebben. Eerst fietsen we flink de bult op om dan naar beneden te gaan en  de baai om te fietsen. Daar komen we bij een mooi breed strand en een prima fietspad er langs. Met de wind in de rug gaat dit allemaal zeer goed. Voor de terugweg tegen de wind in gaan we op een terrasje bij "Grimm's "een kop koffie drinken. Daarbij krijgen we 2 kleine tosti's en een bakje chips. Bij het afrekenen is John zo verrast dat dit maar 2 euro kost dat hij vergeet een fooi te geven.

We gaan nog even op het strand om de hoek van de haven zitten genieten.
Als we terug komen op de steiger ligt er een boot met een hollandse vlag. ( af en toe blijken het dan  geen Hollanders maar spanjaarden, italianen of fransen die een nederlandse boot hebben gekocht en deze onder nederlandse vlag blijven varen. ) Nu zijn het wel Hollanders, Wilma en Sander, die ons vriendelijk begroeten op de steiger. Zij zijn met hun zeilboot Nimrod al een aantal jaar in het zuiden en vieren nu vakantie. S'-avonds krijgen we van hen een heleboel tips waar naar toe naar het zuiden onder het genot van een kopje koffie ( John had zich zelf daar een beetje uitgenodigd, :) )
We hebben samen een hele gezellige avond gehad en hopen elkaar nog een aantal keren tegen te komen.

Van hun krijgen we ook de tip dat je vanuit VilaGarcia makkelijk met de trein naar Santiago de Compostela kan.


We zeilen met heel weinig wind de wel 8 mijl kruisend in ruim 2,5 uur. Soms wel wind, soms geen wind dan weer wind noord dan weer oost. Ach we hebben geen haast.
VilaGarcia de Aurosa is een flinke stad met ook nog een oud gedeelte. Als we wat hebben rondgekeken gaan we op zoek naar het station en kijken hoe laat de trein gaat. 9:20 uur is de meest logische dus de wekker wordt s'avonds gezet.

Helaas is het hier ook goed spaans feest in de disco dus als de wekker afloopt zijn we nog niet echt uitgeslapen. Het kaartje kost 4 euro pp. dat is niet duur en dan gaan we ook nog met de sneltrein( MD).

Door tunnels en langs het mooie spaanse landschap zijn we in 20 minuten in Santiago de Compostela.
We hadden in VilaGarcia al een kaartje bij de toeristeninfo vlak bij de haven mee gekregen dus we lopen zo het centrum in met de renaissance gebouwen. Vanmorgen heeft het blijkbaar geregend want het is niet heel warm en de straten zijn nog nat. Best frisjes. We lopen een beetje de route van het kaartje en komen langs diverse universiteitsgebouwen, Markthal met vis, vlees en groente en gaan een kerk binnen waar net een dienst aan de gang is. Stilletjes gaan we zitten en bekijken de glas in lood ramen en de diverse beelden.

We gaan eerst maar een kop warme koffie drinken. Ook hier weer met een zoete croissant zijn we 4 euro kwijt. We zijn echt verbaasd over de lage prijzen. We slenteren nog wat door de diverse straatjes en warmen ons af en toe even in het schaarse zonnetje op. Bij de Cathedraal gaan we in de rij om naar binnen te mogen. De dienst is al even aan de gang en na ongeveer een half uur mogen wij naar binnen.

Bron Wikipedia:
De pelgrimsroute naar Santiago de Compostella (ook wel Sint Jacobsroute of Jacobsweg genoemd) (Spaans: Camino de Santiago; Galicisch: Camiño de Santiago) is de pelgrimsroute naar het graf van de apostel Jakobus in Santiago de Compostella in Spanje. De belangrijkste route (hoofdroute) door Spanje was de Camino Francés, die de voortzetting was van meerdere trajecten komend uit Frankrijk. De Camino Francés was de middeleeuwse verkeersas die in Noord-Spanje loopt van de Pyreneeën naar het graf van Jakobus. Deze route loopt langs de steden Pamplona, Estella, Logroño, Burgos, León, Astorga en Ponferrada. Er zijn ook enige andere secundaire routes van de Pyreneeën naar Santiago. Vanaf alle andere Europese landen lopen eveneens Jacobswegen naar Frankrijk en Spanje (met uitzondering van de Portugese route die uiteraard Frankrijk niet aandoet). De Jacobswegen vormen dus een netwerk van wandelroutes, met Santiago de Compostella als excentrische spin.

Wij gaan ook door de gangen van de tombe van Jakobus. Het is allemaal rijk versierd met goud en veel glimmers.

We bekijken nog een paar gebouwen en gaan weer terug met de trein naar de boot. In VilaGarcia is het een stuk warmer wel waait het flink. We besluiten te blijven liggen. Door de bemanning van De Liefde worden we bij de Win2Win uitgenodigd voor een steigerborrel. Ook de bemanning van de Elisabeth ligt nog hier en ook de Thalassa ligt in deze haven. De kuip is flink gevuld, hoe meer zielen ( toepasselijk) hoe meer vreugd.

Naar de Spaanse Ria's

Het weer blijft ons qua wind een beetje tegenzitten. We zijn dan ook nog wat langer in de baai van Caruna gebleven. We hebben het Aquarium Finisterre bezocht in Coruna, ongeveer 20 minuutjes fietsen. Heen flink klimmen maar terug heerlijk bult af, via het fietspad dat langs de baai loopt.

We hebben geankerd in de baai bij Coruna, voor het strand. Hier lagen we wat onrustig doordat de wind vanaf de weg stond en ook de vissers kwamen hier in grote getalen de vissershaven binnen.

We hebben gezeild naar de “Ria Ares” waar we ivm de deining in de marina zijn gaan liggen. We dachten een heerlijk rustig dorpje. Hier was er echter een surf festijn met een kermis op de kade die tot diep in de nacht flink muziek bleef maken. Het dorpje zelf was echt een klein dorpje. Prachtig uitzicht vanaf de kade over de Ria.

De volgende dag op weg naar Laxe ging de wind en golven ons wederom tegenstaan en zijn we na 2 uur omgedraaid om nog een nachtje in de marina Coruna door te brengen. Hier lig je een heel stuk rustiger dan de haven in de stad. De loopafstand naar de stad valt ook reuze mee.

We besluiten om direct naar Ria de Camarina’s te varen. Er staan nog wel golven maar de wind is nu Noord dus halve wind en ook nog minder hard. We gaan motor zeilend met voldoende voortgang. Af en toe proberen we of er voldoende wind staat om te zeilen maar de golven werken dit tegen. De diesel moet er dus maar aan geloven. We zijn met een hele groep uit Coruna vertrokken en bijna allen zien we terug in de haven of voor Anker. Omdat het al best laat op de dag is gaan we voor anker in de baai. Met de rubberboot naar de kant om bij de supermarkt vlees te halen voor de barbeque. Het is vandaag prachtig weer.

SY de Liefde ligt ook in de baai en vraagt of we mosselen lusten. Zij hebben een flinke emmer vers geoogst. De volgende ochtend haal ik die roeiend met de rubberboot bij ze op. Lekker voor vanavond. John krijgt dan de kip die nog over is van gisteravond.

 

Van Camarina’s naar Ria de Muro is het een kleine 40 mijl varen. Omdat de golven zich vandaag ook gedeisd zouden houden gaan we gelijk door. We kunnen vandaag de Genaker zetten. Tot aan Kaap Finisterre kunnen we heerlijk zeilen. De baai over moet de motor er weer even bij om voortgang te hebben. Bij de kaap om de Ria Muro in te zeilen komt de wind er weer goed bij en gaan we vlinderend de Ria onder zeil in. We Scheuren naar de ankerbaai bij Muro. In de Marina is geen plek meer dit wordt ons resoluut door de havenjongen op de kant mee gedeeld. We gooien het anker uit in de baai.

Ik maak de mosselen schoon en kook ze met wat groente, knoflook en ui gaar. Samen met wat sla en gebakken piepertjes ( we blijven hollanders) heerlijk eten.

 

John proeft wel 1 mossel maar vindt het niet echt lekker. Hij houdt het bij zijn gebakken kip.